karizmatik bir olay değildir. bir iki istisna hariç tüm kahramanlar çocuksuzdur. bunların en fazla yanlarında olan ya da kurtardıkları bir yavukluları olur. punisher ne zaman çoluğu çocuğu öldürürlür, o zaman anti kahraman olur. the bride meselesi bile böyle aslında ama spoiler olmasın girmeyelim. jack kirby başyapıtı, marvel'in en harika işi fantastik dörtlü bile çocuk doğunca gözden düşmüştür.
kahraman olmak için biraz başını belaya sokman, kendini öne atman, feda etmen, aranman lazım. oysa genetik kod, toplumsal baskı (işte buraya standart terimlerden yerleştirin) ana- babanın beladan uzak durması, kendisine birşey olursa çocukların ne yapacağı (aslında akrabaların ve toplumun başına bela olacağı) üzerinden norma boyun eğmesini telkin eder. çocuksuza etmez çünkü yeri geldiğinde ölecek erkek de lazım.
vallahi benim de "babayım" diyen adamla vakit geçiresim gelmiyor bazen. bunlar için gece erken biter, sarhoş olamazlar. boşanmış olanları "çocuk bende" diyorsa o günlerde bunlardan uzak durulur yoksa çocuk bakma sana kitlenir. kadınlar için durum daha da kötü. bekar çocuklu anneler çok zor eş buluyor ve hep "razı olmak" zorunda kalıyorlar. millet bunlarla sosyalleşmemek için kaçıyor. evli anneler eski arkadaşlarını pek çevrelerinde bulamaz oluyor. daha az çekici, arzulanır görünüyorlar. kimse "milf" demesin! o karizmanın değil kolay erişimin çekiciliği.
bir de çocuğunu alıp kampa giden baba karizması var ama o 6-7 yıllık kısa bir dönem için geçerli galiba.
artık moderason çocuk sahibi olmaya mı taşır, ebeveynlik altına mı çıksınlar işin içinden.